Mijn honden

Marley † 18-05-2024
& Bobby

Bobby (links op de foto) en Marley, mijn eerste hondenkinderen!

Bobby en Marley zijn gered van de broodfok. Ze leefde in een klein afgesloten houten hok in de brandende zon om maar zoveel mogelijk babies te maken. Uitgeput, ziek en zwaar verwaarloosd zijn zij uit deze vreselijke situatie gered door stichting CARF.

Zij hebben ruim een halfjaar bij hele fijne fosters gewoond die de intensieve zorg op zich hebben genomen om dit echtpaar weer happy and alive te laten voelen.

Eind oktober 2016 heb ik Bobby en Marley op Curacao ontmoet. Liefde op het eerste gezicht! Twee weken later vlogen we samen naar Nederland. Ons leven samen was begonnen!

Toen ze bij mij kwamen waren het al ontzettend dankbare en blije knuffelkonten die overal bij wilde zijn, wel áltijd zij aan zij. De band tussen Bobby en Marley is uniek. Die gaat zoveel verder dan 'twee honden die goed met elkaar overweg kunnen'. Dit zijn soulmates, een eenheid... En ik heb het geluk om hier gelijkwaardig onderdeel van uit te mogen maken. Een drie eenheid!

Mijn bundeltjes geluk! Mijn kleintjes. Jut en Jul. Mijn voor altijd eerste grote liefdes!

Tasha

Tasha is in september 2017 bij ons gekomen. Ook deze dame komt uit Curacao en is gevonden door CARF schuilend onder een auto bij de luchthaven. Ze was hoogzwanger en gelukkig heeft ze haar kinderen op een veilige plek ter wereld kunnen brengen. Ze was er heel slecht aan toe met een huidziekte, hartwormen, karpatten-ziekte en TVT.

Nadat zij is gevonden heeft ze 4 jaar in de shelter gezeten. Niemand zag haar met haar gekke huid en uitdagende medische dossier... Maar ik zag haar wel. De eerste keer dat ik in haar ogen keek op de foto wist ik dat dit mijn meisje was. Haar medische verleden nam ik met liefde op de koop en eenmaal in Nederland begon een zeer dankbaar proces om haar te verzorgen en vertrouwen te geven in de wereld. Dankbaarheid heeft door haar een nieuwe betekenis gekregen. Als ik haar verzorgde en we elkaar aankeken heb ik geleerd om verder te kijken dan wat er op de oppervlakte te zien is. Wat heeft een hond écht nodig?

Naast haar lichamelijke uitdagingen heeft ze een heel sterk straathond DNA. De drukke straten, smalle stoepen, aangelijnde honden, mensen die zomaar op je af lopen, verkeer, waren een dingetje. Na 1,5 jaar merkte ik pas echt ontspanning tijdens de wandelingen. Dit proces heeft mij ook erg veel geleerd.

Dit bijzondere meisje, deze sterke oude ziel heeft mij heel veel geleerd.

Aaron † 06-03-2024

Aaron is in maart 2019 in ons gezin gekomen. Ook hij komt uit Curacao en is door stichting CARF in 2016 van de straat gehaald. Wij zouden Aaron eigenlijk gaan fosteren maar het klikte zo goed met Bobby, Marley en Tasha dat wij hebben besloten deze kanjer te houden.

Hij moest erg wennen aan het 'Nederlandse' leven, zowel op straat als binnen. Deze jongen was onbevreesd. Altijd vrolijk en speels. Maar stronteigenwijs. Commando's heb ik hem nooit kunnen bijbrengen. Aaron heeft mij echt geleerd geen verwachtingen te hebben van een hond. Laat los wat zogenaamd hoort in deze gehaaste en prestatiegerichte maatschappij. Geniet van iedere dag en er is altijd wel een reden om te lachen. Commando's geven controle, maar respect voor het karakter van je hond geeft onvoorwaardelijke liefde.

Naast zijn karakter had hij ook fysieke uitdagingen. Door zijn chronische huidklachten en extreme jeuk heeft hij veel prednison gehad. In Nederland heb ik dit afgebouwd en in overleg met mijn natuurgeneeskundige arts is er een plan gemaakt om hem te ondersteunen op een natuurlijke en schadevrije manier (zijn lichaam nam geen medicatie meer op). Dit ging met ups en downs tot het einde van zijn leven. Maar wat mij een heel goed gevoel gaf is dat ik zijn klachten nooit heb onderdrukt maar iedere keer weer heb aangepakt bij de kern. Deze weg duurt langer, maar geeft veel meer kwaliteit van leven. Sjakie, mijn zorgenkindje. Onze clown!

Grace

Grace had mijn hart al gestolen zo'n half jaar voordat ik haar daadwerkelijk heb geadopteerd. Ze heeft een bepaalde blik in haar ogen die mij meteen raakte. Een oude ziel!

Grace komt ook van de stichting CARF en heeft 6(!) jaar in de shelter gezeten. Waarschijnlijk was zij een jaar toen zij binnen werd gebracht met haar 4 pups. Zwaar vermagerd, zeer angstig, met gebroken bekken in een container...

In de shelter heeft ze een zeer ernstig bijtincident gehad met een andere hond. De littekens hiervan zullen altijd zichtbaar blijven maar ze heeft het overleeft! En gelukkig maar :)

Grace en Cassie heb ik opgehaald van Curacao en 14 september 2024 zijn wij (dezelfde datum als Tasha aankwam in Nederland kwam) landde wij in Nederland. Ze nam haar vriendin Cassie mee, die door het plotselinge overlijden van Marley ook mee mocht komen.

Grace is een bijzonder lief, zachtaardig en dankbare meid!

Voor een hond die 6 jaar in de shelter heeft geleefd, met de nodige incidenten, doet ze het super! Ja, ze hapt snel als haalde vrij snel uit. Door tijd en rust begon ze te begrijpen dat ze zich niet meer hoefde te verdedigen en dat ze veilig was! Buiten gedraagt ze zich zeer intelligent door situaties stilletjes te ontlopen. Ze is zeer conflict vermijdend en heeft echt een hart van goud!

Cassie

Lieve blije Cassie! Ook wel 'bekkie' genaamd. Zoals in Grace haar verhaal al te lezen is Cassie eigenlijk een +1 van Grace. Doordat Marley zo plotseling na Aaron overleed en mijn oudjes Bobby en Tasha overbleven vond ik dat Grace en maatje mee mocht nemen. Ik heb Cassie dus niet zelf uitgezocht! In overleg met CARF hebben we voor Cassie gekozen omdat Grace tijdens de wandelingen en op de speelvelden duidelijk naar Cassie trok. Grace de meer terughoudende en stille meid die zich niet liet aaien en Cassie de blije spring in het veld die je meteen kwam begroeten met haar mooie blije staart!

14 september was het dan zover, ik had de meiden zelf opgehaald zodat ik ze op Curacao al een beetje kon leren kennen. Dit merkte ik thuis goed! Zowel zij samen als wij drieen vormden een mooi team.

Waar Grace met haar verleden de hond leek met de meeste uitdagingen was niets minder waar! Bekkie is stiekem een stuk onzekerder maar wilt dat niet zo laten merken. Dus een gevalletje grote mond, klein hartje... Fietsen, mensen, honden, kinderen, gekke voertuigen... Alles werd weggeblaft en wat was ze trots 'Kijk mam! Ik heb ze weggejaagd!' Werk aan de winkel dus!